Autor: etelezynska

Na stronie internetowej Funduszu w zakładce „Przymusowa restrukturyzacja” – „Zobowiązania kwalifikowalne – zezwolenie na obniżenie” opublikowano komunikat dotyczący wymogu uzyskania uprzedniego zezwolenia Bankowego Funduszu Gwarancyjnego na wezwanie do sprzedaży, wykup, spłatę lub odkup instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych przed ich umownym terminem zapadalności.
Zachęcamy do zapoznania się z Komunikatem!

Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji wobec Idea Bank S.A. nie pogorszyło sytuacji właścicieli i wierzycieli banku oraz pozwoliło ochronić 0,8 mld zł wierzycieli, w tym deponentów, których depozyty przekraczały poziom gwarancji BFG lub nie były objęte gwarancjami Funduszu oraz ponad 1,5 mld zł środków znajdujących się na funduszu gwarancyjnym BFG – wynika z analiz przeprowadzonych przez PwC Advisory spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. W przypadku upadłości Idea Bank S.A, co było alternatywą wobec przymusowej restrukturyzacji, wierzyciele ci straciliby swoje środki.

Zgodnie z wynikającą z art. 241 ust. 1 ustawy o BFG zasadą niepogarszania praw wierzycieli (ang. no creditor worse off), po zakończeniu przymusowej restrukturyzacji niezależny podmiot dokonuje oceny, czy strata, jaką ponieśli wierzyciele podmiotu w restrukturyzacji, nie jest wyższa niż miałoby to miejsce wówczas, gdyby BFG nie podjął działań wobec zagrożonego podmiotu i zostałby on zlikwidowany w ramach standardowej procedury upadłościowej. Fundusz zlecił przygotowanie takiego oszacowania firmie PwC Advisory spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. Poniżej główne wnioski z raportu PwC:

• żaden z właścicieli instrumentów kapitałowych ani obligatariuszy, którzy zostali dotknięci umorzeniem, nie odzyskałby swoich środków w ramach postępowania upadłościowego (likwidacja Banku);
• kwoty odzyskane dla pozostałych kategorii wierzycieli (w tym deponentów) byłyby istotnie niższe w upadłości likwidacyjnej niż przy zastosowaniu procedury przymusowej restrukturyzacji. PwC szacuje, że przymusowa restrukturyzacja pozwoliła ochronić środki wierzycieli w wysokości 0,8 mld zł;
• żaden z akcjonariuszy ani wierzycieli Banku nie poniósł w ramach przymusowej restrukturyzacji większych strat niż w przypadku hipotetycznej upadłości likwidacyjnej. Zasada niepogarszania sytuacji właścicieli oraz wierzycieli nie została złamana, a Fundusz nie jest zobligowany do wypłaty roszczenia uzupełniającego z tytułu strat poniesionych przez właścicieli i wierzycieli;
• w przypadku upadłości jedynie roszczenia Funduszu zostałyby częściowo zaspokojone, tj. żaden inny podmiot (w tym np. osoby, których roszczenia wobec Idea Bank S.A. wynikają z zakupu za pośrednictwem banku obligacji wyemitowanych przez GetBack S.A.) nie odzyskałby swoich należności.

Przymusowa restrukturyzacja Idea Bank S.A. została wszczęta 31 grudnia 2020 r. ze względu na złą sytuację kapitałową banku. Z oszacowania wykonanego przez PwC Advisory spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. wg stanu na koniec sierpnia 2020 r. wynikało, że aktywa podmiotu nie wystarczały na zaspokojenie jego zobowiązań oraz że kapitały własne Idea Banku wynosiły minus 482,8 mln zł. 3 stycznia 2021 r. Idea Bank S.A. został przejęty przez Bank Pekao S.A.

Ponadto w dniu 25 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Idea Bank S.A. Wśród oddalonych skarg jest m.in. skarga Rady Nadzorczej Idea Bank S.A. Oddalenie oznacza zbadanie strony merytorycznej decyzji i uznanie, że decyzja Funduszu nie została wydana z naruszeniem prawa.

Z oszacowaniem 3, podobnie jak z innymi materiałami dot. przymusowej restrukturyzacji Idea Bank S.A., można się zapoznać pod adresem: https://test-bfg.nfinity.pl/przymusowa-restrukturyzacja-idea-bank-s-a/

W dniu 24 listopada 2021 r. Rada Bankowego Funduszu Gwarancyjnego podjęła uchwałę dotyczącą określenia wysokości stawki funduszy ochrony środków gwarantowanych na rok 2022.

Bankowy Fundusz Gwarancyjny w dniu 27 października 2021 r. podpisał umowę sprzedaży 100 proc. akcji Banku Nowego BFG S.A. Pakiet większościowy (72 proc.) objął Wielkopolski Bank Spółdzielczy, działający pod nazwą neoBANK, a pozostałe akcje nabyły inne podmioty.

W związku z transakcją klienci Banku Nowego BFG S.A. nie muszą podejmować żadnych działań, a o kolejnych krokach związanych z przejęciem będzie informować ich neoBANK.

Bank Nowy BFG S.A. to instytucja pomostowa, do której przeniesiono wydzieloną część poddanego  w dniu 17 stycznia 2020 r. przymusowej restrukturyzacji Podkarpackiego Banku Spółdzielczego w Sanoku (PBS). Wraz ze sprzedażą Banku Nowego BFG S.A. zakończony został proces przymusowej restrukturyzacji PBS.

Z końcem 2021 r. z obrotu na światowym rynku finansowym znika wskaźnik referencyjny LIBOR CHF. W Unii Europejskiej zastąpi go wskaźnik referencyjny SARON. Komisja Europejska wyznaczyła zamiennik, aby zapewnić możliwości wykonywania umów kredytowych stosujących ten wskaźnik.

Od 1 stycznia 2022 r. we wszystkich umowach kredytowych, w których stosowane są wskaźniki z grupy LIBOR CHF, będą stosowane wskaźniki referencyjne z grupy SARON. Wprowadzenie SARON do trwających umów kredytowych nie będzie wymagało zmieniania ich treści (aneksowania). Kredytobiorcy będą kontynuować spłatę swoich zobowiązań z zastosowaniem SARON-u, przy zachowaniu pozostałych zasad.

Wskaźniki SARON są zalecanymi m.in. przez Szwajcarski Bank Narodowy następcami wskaźników LIBOR CHF. Są one wpisane na listę wskaźników referencyjnych prowadzoną przez Europejski Urząd Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA). Spełniają wszystkie wymogi prawa europejskiego dotyczące jakości opracowywania wskaźnika referencyjnego.

Szczegóły stosowania zamiennika dla LIBOR CHF w indywidualnej umowie kredytu powinny zostać przekazane kredytobiorcy przez bank.

Rozporządzenie można znaleźć pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=uriserv%3AOJ.L_.2021.374.01.0001.01.POL&toc=OJ%3AL%3A2021%3A374%3ATOC

Załączamy zestaw pytań i odpowiedzi opracowanych przez Komisję Europejską, w wersji angielskiej oraz tłumaczenie na polski.

20 października 2021 r. odbyło się spotkanie inaugurujące projekt „Opracowanie krajowej strategii edukacji finansowej”. Projekt realizowany jest przy wsparciu unijnych środków z Instrumentu Wsparcia Technicznego Komisji Europejskiej i we współpracy z OECD. W jego realizację zaangażowanych jest 9 polskich instytucji. W skład krajowej grupy roboczej beneficjenta projektu wchodzą przedstawiciele Ministerstwa Finansów, Ministerstwa Edukacji i Nauki, Narodowego Banku Polskiego, Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych, Rzecznika Finansowego.

W ramach grupy będą toczyły się prace nad planem poszerzania wiedzy i umiejętności finansowych Polaków, w tym określeniem priorytetów i głównych działań w obszarze edukacji finansowej. Plan będzie pierwszym tego typu dokumentem w Polsce. W prace nad strategią chcemy włączyć szerokie grono interesariuszy zewnętrznych. Projekt podzielony jest na dwie fazy. Pierwsza pozwoli na analizę sytuacji bieżącej i poznanie potrzeb w zakresie edukacji finansowej. W wyniku drugiej fazy powstanie projekt strategii edukacji finansowej. Na spotkaniu omówiono zakres projektu i działań, które będą realizowane, wzajemne oczekiwania, a także określono ramy współpracy. Prace nad strategią wpisują się również w realizację celów rządowej Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju i Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego w zakresie edukacji finansowej.